آخرین صحبتم با الف مرداد 94 بود و بعد از اون که منو خیلی مودبانه ترد کرد ، بسیار زجر کشیدم و به اصطلاح دوره عزاداری برای االف شروع شد. من خیلی دوستش داشتم و با عالمی که الف برای من ساخته بود زندگی می کردم که یهو همه چیز فرو ریخت! من ماندم و تنهایی... الف توی خوابگاه زندگی می کرد و واسه کار به شهر ما اومده بود . برای

سلام

سال نو همه مبارک انشاله که سال خوب و پر برکتی داشته باشید

توی هر مرحله زندگی فکر می کنم که در سخت ترین شرایط زندگی قرار دارم اما با گذشت هر مرحله و رفتن به مرحله بعد، تازه می فهمم که سختی زندگی یعنی چی!

و نمیدانم تا کی ادامه دارد...

سلام دوستان امیدوارم چه وبلاگ منو بخونید چه نخونید حالتون خوب باشه.

خیلی وقته که من پست نذاشتم راستش اصلا فراموش کرده بودم که وبلاگ دارم ... چقدر مشغله زندگی زیاده که هوشی واسه آدم نمیذاره! من همچنان تنهای تنها دارم روزگار میگذرونم اما اینقدر چراها ذهن منو در گیر خودشون کردن که حتی تاریخ تولد وبلاگم هم یادم رفته!! عجب روزگاری... روزی وبلاگ من که همدم و مونس لحظات من بود اینقدر راحت فراموش بشه! به هر حال عمر گران می گذرد خواهی نخواهی :(

دیشب عکس اولین عشقم و توی تلگرام دیدم... چقدر ازدواج بهش ساخته و پر شده بود! خیلی فرو ریختم ... چند سالی بود عکس پروفایل نذاشته بود... این اوج نامردی هست که تمام سنگ هات و با کسی وا بکنی و همه برنامه زندگیت و بریزی و اینقدر وعده وعید بهش بدی آخرش هم بری با کسی دیگه ازدواج کنی... دیگه نمیتونم ادامه بدم دیگه نمیتونم زندگی کنم